ه‍.ش. ۱۳۹۰ اسفند ۸, دوشنبه

جنگل انبوه دیشِ ماهواره بر پشت بام‌ها: سوهانِ روحِ رژیم

  عکس تزئینی
عکسی آرشیوی اما بی‌نظیر از بام‌های شهر - دیش‌های ماهواره و اراده مردم، خود را بر رژیم تحمیل کرده‌اند. به باور من، جمهوری اسلامی از منظر فرهنگی هیچ جذابیتی برای ملت‌ ندارد. از زاویه دیگر، تکنولوژی توانسته است عرصه را بر رژیم روز به روز تنگتر بنماید: نخست دستگاه‌های پخش ویدیو (بتاماکس و وی اچ اس)، سپس سیستم پخش "سی دی" و "دی وی دی"، بعدتر تلفن همراه و "اس ام اس" و حالا اینترنت و کانال‌های ماهواره‌ای، دغدغه‌هایی که سوهان روح رژیم شده است و سرانجام همان‌هاست در دست مردم که شکست رژیم را محتوم می‌نماید، چرا که تکنولوژی قادر است ارتباط اطلاعاتی داخل و خارج ایران را - بویژه در عرصه‌هایی که رژیم سانسورشان می‌کند و خوش ندارد، اطلاعاتی بدست مردم در داخل برسد -  به‌خوبی برقرار کند! متاسفانه مکانی که از آن عکاسی شده به درستی معلوم نیست

صدقات خود را در سطل زباله اگر بریزید، حتما به دست مستحق می‌رسد

ه‍.ش. ۱۳۹۰ اسفند ۱, دوشنبه

بی‌سوادیِ کیهانِ شریعتمداری در صفحه اول: اسلامبول یا استانبول؟

 
کیهان تیتری دارد در صفحه اول با عنوان "اسلامبول محل مذاکره آتی ایران با ۱+۵". تا آنجا که ما می‌دانیم "اسلامبول" خیابانی است در تهران. اگر مقصود کیهان، شهرِ محل مذاکره اتمی‌ست، "استانبول" شناخته می‌شود و شهری‌ست در ترکیه: خبر در گوشه پایین سمت راست صفحه اول کیهان اول اسفند ۱۳۹۰ دیده می‌شود: لازم به ذکر است که از کلمه "اسلامبول" در لغت‌نامه دهخدا ذکری به میان آمده است، اما نه در نقشه‌های موجود و نه در ویکی‌پدیای انگلیسی در این مورد لغتی به شکل"اسلامبول" دیده نمی‌شود و همه جا از این شهر ترکیه‌ای با عنوان "استانبول" نام برده‌اند